Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waren zóó bevreesd voor dezen verschrikkelijken krijger dat zij hem niet wilden vergezellen, en daar hij dus, wegens gebrek aan volk, niet met een wagen kon reizen, was hij voor het eerst van zijn leven verplicht, een os als rijdier te gebruiken. In een brief aan Dr. Bennett (30 Juli 1843» geeft hij een beschrijving van deze wijze van reizen: „Het is zeer lastig, zooals gij wel kunt begrijpen. De huid is zóó los dan men met geen mogelijkheid de overjas, die én als zadel én als deken dienst doet, er stevig op kan bevestigen. En dan die lange hoorns aan den kop, waarmede hij u in eens, zoo het hem lust (bij het vooruit sullen en voorover vallen) een peuter in het onderlijf zou kunnen geven, maakt dat men zoo kaarsrecht moet blijven zitten als een dragonder. Op deze wijze legde ik een reis van .meer dan 400 mijlen af.' "I oen hij bij deze gelegenheid weder bij zijn oude vrienden, de Bakaa, kwam, vond hij hen zeer verbolgen op hem. Zij beschuldigden hem dat hij aan een inboorling, die bij zijn vorig bezoek een aanval van koorts had gekregen, vergif had ingegeven en dat deze later daaraan gestorven was. Het gevolg hiervan was dat zij hem geen levensmiddelen wilden geven en dat hij zich, naar hij zijn vrienden schreef, tevreden moest stellen met rijkelijk voorziene maaltijden.... in zijn verbeelding! Gewoon als hij was om altijd nog iets goeds te ontdekken in tegenspoed, vond hij reden hun zeer dankbaar te wezen voor hun schrielheid. Want toen hij eens een steilen pas zou afdalen vergat hij, in diepe ge-

Sluiten