Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die thans Livingstone het leven redde, zoodat hij behouden bleef voor het wondervolle werk van de volgende dertig jaren ! Livingstone's wonden genazen vlugger dan die van Mebalwé en den anderen man, vermoedelijk omdat het venijnige vocht van den leeuwenbek door zijn kleeding was opgezogen en dus bij hem minder schade had gedaan dan bij de anderen, wier wonden op het ongedekte gedeelte hunner lichamen aangebracht, telkens weer openbraken door de werking van het gif in het bloed.

Ook van een zondagschool in Southampton ontving hij een som gelds om nóg een inlandsch helper aan te stellen, en thans begon hij voor het eerst een schooltje in Mabotsa. De kleine naakte wezentjes kwamen met vreeze en beving. De inlandsche helper assisteerde en het hoofd van den stam zat er achter heen om de kinderen bijeen te krijgen. Anders toch zou er geen enkele gekomen zijn, daar de vrouwen de blanke zendelingen tot een soort van boeman voor hun kinderen gebruikten en hun vertelden dat „de blanke mannen de kinderen bijten en zich voeden met de hersens van doode menschen," en meer dergelijken onzin. In den brief aan het Genootschap waarin hij zich voor de zending aanmeldde, had Livingstone verteld dat hij niet gehuwd was, ook niet verloofd, zelfs niet verliefd, en dat hij er de voorkeur aan gaf ongetrouwd aan den arbeid te gaan om, evenals de groote apostel Paulus, niet gebonden zijnde door huiselijke zorgen, zich geheel aan zijn werk te kunnen geven. Tot het jaar

Sluiten