Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Liv mgstone was langzamerhand zoo één geworden met de bevolking waaronder hij leefde en werkte, dat de uitgeweken Boeren niets liever wenschten dan hem en al wat hem aanbelangde kwijt te raken. •Zij klaagden hem bij de Regeering aan als een gevaarlijk persoon, dien men niet vrij moest laten begaan.

Voor het oogenblik was er dus geen sprake van dat de zendeling zijn geliefkoosd plan van inlandsche zendelingen in het noord-oosten van Koeroeman zou kunnen uitwerken. Nu de richting oostwaarts voor hem gesloten bleek, ging hij zich afvragen of hij niet in een andere richting een streek zou kunnen vinden, om er Christen-inlanders te vestigen.

Naar het ons voorkomt moest Livingstone's verhouding tot de Boeren en omgekeerd, hun verhouding tot den zendeling, in zekeren zin wel spannend worden. Dit kwam, omdat beider beschouwing van den naturel zoo sterk uiteenliep en aanleiding gaf tot een verschil in behandeling, die zuiver in overeenstemming was met de gronden waarvan men uitging. De zendeling zag in de inlandsche bevolking waaronder hij arbeidde, een groep van menschen die, wel is waar, op een lageren trap van beschaving stond, doch Christen geworden en door ontwikkeling veredeld, tot een menschwaardig bestaan. gerechtigd was gelijk aan dat van de blanke Christenen. Livingstone was - evenals elk waarachtig zendeling, voor wien „liefde" het punt van uitgang is — een idealist, die echter het reëele, de werkelijkheid die

Sluiten