Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En de Boeren? Men moet het verloop hunner geschiedenis kennen en géén Engelschman zijn, om in te zien dat zij in hun recht waren als zij eiken Engelschman, óók den Engelse hen zendeling, wantrouwden. In 1836 had hun eerste groote „trek" plaats gehad onder Pieter Retief, Gerrit Maritz en Johannes Pretorius. Uit de Kolonie weggetrokken, omdat zij zich niet langer onder het juk derEngelschen wilden bukken in een land dat zij als het erfdeel hunner vaderen beschouwden en dat wederrechtelijk, tegen hun goedvinden, door den Engelschman in bezit was genomen; in vrijwillige ballingschap gegaan, wijl zij zich geen dingen wilden laten opleggen, die niet alleen met hun geloofsovertuigingen en overleveringen, maar vooral ook met hun gevoel voor vrijheid en onafhankelijkheid niet strookten, — vestigden zij zich in Na tal om, na een bloedigen en hardnekkigen kamp met Dingaan en diens Zoeloe's, in 1840 weder door de Engelschen te worden aangevallen en in 1843 door annexatie al hun moeite en arbeid vernietigd te zien. Er had daarop weder een nieuwe „trek" plaats, thans over de Va al-rivier. De „trekkende" Boeren verdreven nl. onder Hendrik Potgieter aan de overzijde van genoemde rivier het beruchte en wreede hoofd der M a t a b i 1 i, Moselikatse, namen diens land in bezit en vestigden er een Republiek, die in 1852 door de Conventie van de Zand-rivier door de Engelschen erkend werd. Deze erkenning had dus nog niet plaats gevonden in den tijd, waarvan wij thans spreken.

Sluiten