Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

want het was de éénige openlijke verkondiging van de blijde boodschap, die Sebitoeane ooit hooren zon. Kort daarop toch werd hij plotseling aangegrepen door een hevige longontsteking, die hem reeds binnen de veertien dagen tot een lijk maakte. Livingstone durfde hem niets voorschrijven — en ook de zieke was het daarin met hem eens — bevreesd zijnde dat als hij stierf, de dood aan hem, den vreemdeling, zou geweten worden. Zijn verlies smartte den zendeling diep. Nog nimmer had hij zich zóó sterk tot een inlandsch hoofd aangetrokken gevoeld, hoewel hij hem nog slechts een maand kende.

Ook in een anderen zin was Sebitoeane's dood een felle slag. Hij heerschte bij zijn leven over een zeer uitgestrekt gebied en had aan den zendeling beloofd zijn geheele land met hem door te trekken en overal met hem rond te reizen. Dan kon Livingstone zelf kiezen waar hij zich het liefst zou willen vestigen. De zendeling zou dus zijn wensch vervuld hebben gezien: bewerking van een geheel nieuwe landstreek waar nog nimmer te voren de naam van Jezus Christus was uitgesproken. De dochter van Sebitoeane, die te Naliéle, op twaalf mijlen afstands van haar vader woonde, volgde hem op. Zij stond den zendeling toe, elk deel van het land te bereizen. Met Oswell begaf hij zich langs de stad Linjanti een 130 mijlen noordoostelijker naar Sesjéke en einde Juni ontdekte hij aldaar de schoone Zambési-rivier, een van de prachtigste rivieren der aarde. Beiden ontroerden op het fraaie gezicht er van en Living-

Sluiten