is toegevoegd aan uw favorieten.

Dr. David Livingstone

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Alleen de heilige overtuiging dat deze stap zal leiden tot de eer van Christus, brengt inij er toe misschien mijn kinderen tot weezen te maken. Zelfs nu reeds ben ik in mijn binnenste diep bewogen over hen. Wellicht zullen zij mij vergeten, doch ik hoop dat, als de dag der beproeving komt, ik mij geen minder standvastig soldaat zal betoonen dan dezulke, die een aardschen Heer dienen. Zoo gij u misschien niet gerechtigd gevoelt tot een uitgave vooi hun onderhoud in Engeland, dan zal ik dit als een wenk beschouwen dat ik de hoop maar moet opgeven om de blijde boodschap in dat land hooger-op te mogen brengen, en gaan werken onder hen die in een gezonde landstreek leven, ergens onder de H a k o e£ n e n. Doch stil, ik ben daar nog niet zoo volkomen zeker van ! Zóó heilig ben ik er van overtuigd dat het de wil van onzen Heer is dat ik moet gaan, dat ik gaan zal, om het even wie er zich ook tegen stelt!"

Men kan zich dan ook voorstellen hoe blijde hij was, ofschoon blijde met een droevig hart, toen hij een brief van de Directeuren ontving, waarin zijn plannen en voornemens werden goedgekeurd en hij toestemming verkreeg om te gaan waar God hem riep. Hij had er óók op gewezen in zijn brieven, hoe nuttig het zou zijn om later, als het kon, ergens in een gezonde streek die hij op zijn reis hoopte te ontdekken, een sanatorium te stichten, waar zendelingen uit minder gezonde plaatsen herstelling zouden kunnen zoeken. Dit zou dan allicht den tegenzin van vele zendelingen verminderen om zich dieper in het binnenland te vestigen. Naar het hem voorkwam was het gebied der Zambési voor dit doel uitmuntend geschikt, evenals voor den handel, die zoowel den handelaar als den inboorling voordeel zou kunnen aanbrengen en den slavenhandelaar van de markt verdrijven. De streek die door de Zambési bespoeld werd was thans een gebied waar, naar hij vernomen had, de Afrikaansche slavenhandel het weligst tierde.