Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

M a k o 1 ó 1 o vroeger onderworpen en thans slechts door een klein aantal hunner onder Moriantsane, een zwager van Sebitoeane, in bedwang gehouden werd. De zendeling gaf hier in een uitspraak die hij deed, een der beste middelen aan de hand hoe dieven te straffen. Eeri der Makalaka had zich aan diefstal schuldig gemaakt: hij had van goederen gestolen, welke aan een vreemdeling toebehoorden, die de stad bezocht om ruilhandel te drijven. De Makolólo waren woedend, omdat thans hun goede naam op het spel stond. Nu was het de gewoonte, in gevallen dat de dief ontdekt en overtuigd werd van zijn daad, hem in de rivier te verdrinken. Doch deze dief had het gestolen goed meegegeven aan iemand, die op grooten afstand woonde. Wat nu te doen? Wierp men den man te water, dan zou het gestolene voor goed verloren zijn en de eigenaar zeker niets terug krijgen. De zaak werd voor den zendeling gebracht en deze loste de moeilijkheid op, door het bedrag met aan hem toebehoorende goederen uit te betalen en den dief te veroordeelen, dit weer in te verdienen door gedwongen werk in een tuin. Dit stelsel van straffen werd dadelijk overgenomen, en in het vervolg moesten dieven een zeker bedrag aan koren verzorgen en bewerken, ongeveer gelijk staande aan de waarde van het gestolene, wanneer zij hun diefstal erkend hadden of deze hun bewezen werd.

Na gedeeltelijk van een heftigen koortsaanval hersteld te zijn, trok Livingstone verder de rivier op,

Sluiten