Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op een Zondag dat hij verdoofd en uitgeput in zijn tent nederlag, terwijl zijn volk onder elkaar twist had gekregen na het slachten van een rij-os, die niet meer voort kon. De een achtte zich te kort gedaan boven den ander bij het uitdeelen van kralen. Men maakte eer. heidensch lawaai en de zendeling liet tot tweemaal toe door den man die hem oppaste, verzoeken of zij daarmede wilden ophouden, daar het hem zoo hinderde. Doch het gaf niet. Hij stak nu zelf het hoofd buiten de tent, zijn verzoek nogmaals herhalende. Maar dit werd beantwoord door een onbeschaamd gelach van sommigen. Daar hij wist dat het met zijn gezag uit was als hij aan zulk een oproerig gedrag geen einde maakte, ja, dat aller leven afhing van het hooghouden van zijn gezag, greep hij een tweeloops-pistool en kwam de tent uit, er zóó woest en dreigend uitziende door opgewondenheid, het gevolg der koorts, dat de oproerigen op den loop gingen. Hij zeide hun dat, zoo lang zij samen reisden, hij de meester was en niet zij het waren, en dat hij deze orde van zaken handhaven zou, al moest het ook lichaamsdeelen kosten. Daar zij zagen dat het volle ernst was, werden zij dadelijk gedwee en bezorgden zij voortaan geen last meer door zich te gaan verbeelden dat z ij wat te zeggen hadden over z ij n eigendom en hoe hij daarover wilde beschikken. Stipte gehoorzaamheid was hoogst noodzakelijk in de omstandigheden waarin men thans verkeerde, omringd door de vijandige Sjibokwéstammen, die maar altijd een man, een os, een geweer

Sluiten