Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het hart wel eens in de schoenen. En toen zij ook nü weder in zoo langen tijd niets van haar David gehoord had, begon haar de moed wezenlijk geheel te ontzinken. Doch zij hield aan in het gebed, en dat richtte haar eindelijk weer op, zelfs nog vóór dat er een brief kwam die haar zijn behoud berichtte. Zij wachtte hem te Southampton op, maar door het ongeval in de golf van Tunis kwam hij, zooals wij weten, te Dover aan. De echtgenooten reisden elkander nu zoo spoedig mogelijk te gemoet, en mevr. Livingstone verwelkomde haar man met een vers, door haar zelve vervaardigd, waarin zij de hoop en den wensch uitsprak dat zij nimmer weder van elkander zouden scheiden.

Wij kunnen niet te lang stilstaan bij de ontvangst die van wege allerlei wetenschappelijke en andere instellingen aan Livingstone bereid werd. Wij noemen in de eerste plaats een tweetal van die lichamen, nl. het Koninklijk Aardrijkskundig Genootschap en het Londensche Zendingsgenootschap. In het eerstgenoemde werd hem door zijn vriend Sir Roderick Murchison in een bijzondere zitting, na een lofrede op zijn verdiensten als aardrijkskundige, de Victoria- of Patroon s-medalje overhandigd, hem reeds in Mei 1855 toegekend wegens de goedgeslaagde reis van Kaapstad naar Linjanti en Loanda. Hoewel zeer vereerd, gaf de reiziger bij de in ontvangst name der medalje bescheiden ten antwoord dat hij slechts zijn plicht gedaan had door als Christen-zendeling een deel van het groote Afrika

Sluiten