Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en alleen omdat er sommigen zijn die dit niet genoeg of heelcmaal niet zendeling-achtig vonden? Daar ik thans weet dat er blijkbaar personen bestaan, die gelooven dat het openen van een nieuw land voor de belangstelling in het Christendom, eigenlijk geen werk is waarmede iemand, door een zendingsvereeniging aangesteld, zich moet afgeven, zal ik mij voortaan er van onthouden eenig salaris aan te nemen van het Genootschap, waaraan ik verbonden was. Dan wordt zoodoende door niemand eenig geldelijk verlies geleden."

Toen in den herfst van 1857 zijn boek af was, had Livingstone wat meer gelegenheid om het land te bereizen, vergaderingen bij te wonen en voor het publiek op te treden. Zijn vrouw vergezelde hem veel, doch niet altijd. Zoo b.v. niet toen hij in Dublin moest spreken en in Manchester voor de Kamer van koophandel optreden. In die Kamer werd een voorstel aangenomen, waarin de wenschelijkheid werd uitgedrukt dat door de Regeering, in verbinding met die van Portugal, Livingstone's kennis en bekwaamheid zouden worden aangewend tot verdere onderzoekingen in de binnenlanden van Afrika, en wel voornamelijk in de streken der groote Zambési-rivier, als uitnemend geschikt misschien tot vestiging van handels- en zendingsstations. Glasgow maakte hem tot eereburger en de medische faculteit van die stad, bij welke hij vroeger gestudeerd had, benoemde hem tot eerelid van haar kring, - een zeer zeldzame onderscheiding. Doch waar hij ook het woord voerde, overal legde hij bijzonder den nadruk op het hoofddoel van zijn streven voor Afrika: vernietiging der slavernij, zending en uitbreiding van het Christendom. Ook tot de katoenspinners te Blantyre sprak hij, die er zelf eens katoenspinner geweest was. De woorden die hij

Sluiten