Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het Evangelie verkondigd. Vóórdat hij vertrok, gaven Sekelétoe en zijn voornaamste mannen bij herhaling te kennen dat zij gaarne Engelschen in hun land zouden zien, om zich met deze op de Batóka-hooglanden, waar het gezond was, te vestigen. Ook Livingstone begreep dat kolonisten, mits zij oprechte Christenen waren, soms nog meer zouden kunnen uitwerken ter verbreiding van het Evangelie en tot het brengen van ware beschaving, dan twee of drie zendelingen, hier en daar gezamenlijk of afzonderlijk verspreid. Aardig zegt hij, als hij het over het brengen van beschaving heeft en de niet al te zindelijke vrouwelijke Makolólo bespreekt: „De Makolólo innen maken maar spaarzaam gebruik van water; in de plaats daarvan wrijven zij zich met gesmolten boter in. Dit houdt wel het ongedierte van hen verwijderd, doch het geeft ook aan hun kleeren een ranzige lucht. De eene graad van beschaving voert noodwendig tot de andere; het bezit van kleeren doet een verlangen ontstaan naar zeep; geef aan een vrouwelijk iemand een naald en deze is spoedig weer bij u om garen te halen."

Nadat zij den 17™ Sept. 1860 Sesjéke verlaten hadden, bereikten de reizigers den 23"n Nov., dus ruim twee maanden later, weder Tette, van waar zij in de ellendige „Ma-Robert" naar de Kongóne vertrokken. lederen dag ontstonden weer nieuwe bij de oude lekken en men verwachtte dat de boot het niet lang meer boven water zou houden, daar pompen niet meer hielp. Den 21en Dec. bleef de

Sluiten