Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moeten dragen, werden te vuur gezet en vroolijk gingen de vrouwen aan het werk. Bij den troep waren verscheidene kinderen die nog geen vijf jaar telden. Een kleine knaap zeide in zijn kinderlijke naïveteit tot een der lieden: „De anderen bonden ons en lieten ons honger lijden; gij snijdt onze banden aan stuk en zegt ons dat wij eten moeten. Wat zijt gij toch voor menschen? Waar komt gij toch van daan?" Twee vrouwen, die beproefd hadden de riemen los te maken, waren den vorigen dag neergeschoten, tot voorbeeld voor de anderen, om haar zulk een schrik aan te jagen dat zij niet iets dergelijks zouden durven wagen. Een vrouw had haar kind de hersenpan ingeslagen, omdat zij haar last en haar kind niet gelijktijdig meer kon dragen. En een man was met een bijl neergeveld, daar hij te vermoeid was om voort te kunnen en hij in elkaar zakte. „Eigenbaat zou liever allen beter verzorgd hebben dan een moord te begaan — zegt Livingstone — doch bij dezen handel wordt baatzucht steeds door geringachting van menschenlevens en door dorst naar bloed onderdrukt." De Bisschop had het voornemen, dit troepje tot de kern van een zendingsgemeente te vormen, nadat het bleek dat de ongelukkigen, vrij gemaakt, het liefst bij hem bleven, bevreesd als zij waren anders tóch weer opgevangen te zullen worden. Op deze wijze werd er een groote moeilijkheid voorkomen. Gewoonlijk toch duurt het jaren lang eer er in het gemoed van de inlanders zóóveel vertrouwen gewekt wordt dat deze

Sluiten