Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Doch alles ging niet goed. De „Pioneer" geraakte aan den grond, en dat gaf vijf weken lang oponthoud, wat veel aan brandstoffen en proviand kostte zonder dat men eenige vorderingen maakte, terwijl de salarissen toch doorgingen natuurlijk. Livingstone werd zeer verdrietig en bezorgd onder dit alles. Hij gevoelde hoe moeilijk het soms is, zich in alles bij 's Heeren wil neder te leggen en te blijven gelooven, dat hun die God liefhebben ten slotte alle dingen moeten medewerken ten goede. Ook griefde en ergerde het hem geducht, dat in sommige Engelsche bladen op zijn beleid als leider der onderneming nog al heftig werd afgegeven. Hij wees er in dien tijd op, hoeveel meer moeilijkheden en bezwaren een expeditie inheeft, bestaande uit vrije particulieren met een eigen wil, dan een expeditie van militairen of zeelieden onder één wil als hoogste gezag. Hij was er van overtuigd dat, als hij op zichzelven had gestaan en onafhankelijk van de anderen had kunnen handelen, hij meer zou hebben verricht, en dan ook ontwijfelbaar meer waardeering bij zijn landslieden zou hebben ingeoogst, — ofschoon hij lang niet karig is in lof ten opzichte van vele verdienstelijke leden der expeditie, die hij in De Zambesi en haar vertakkingen" met name noemt. Eindelijk kwam de „Pioneer" den llen Jan. 1862 op de Zambési en in de L o e a b a-monding aan, doch men was een maand ten achteren en het oorlogsschip was, niets vindende, naar Mozambike vertrokken. Vandaar kwam op het laatst van Januari dit oorlogsschip, de „Gorgo" genaamd, met een brik op sleeptouw achter

Sluiten