Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar leerde aan dit gebed de grootste waarde te hechten, wilde Zijn werk niet onvoltooid laten.... Uit haar kisten bleek het ons dat zij van plan was, het ons allen zooveel mogelijk naar den zin te maken aan het N y a s s a-meer, — en tóch schijnt zij een voorgevoel gehad te hebben van een vroegen dood. Zij had zich voorgenomen meer dan ooit voor mij te doen.... Zij was een goede vrouw, een goede moeder! God er* barme zich over de kinderen, — zij hielden zooveel van haar!.... Mijn lieve, lieve Marie is dezen avond (het was 11 Mei) reeds een veertien dagen in den hemel, — afwezig uit het lichaam, aanwezig bij den Heer. Heden zult gij met Mij in het Paradijs zijn! Engelen droegen haar naar Abraham's schoot, — met Christus te zijn is verreweg het beste !.... \ oor het eerst van mijn leven zou ik er niet tegen opzien te sterven."

Meer zouden wij kunnen aanhalen. Zij, de vrouw die zoo uitnemend geschikt was om met de inlanders, ja met iedereen om te gaan, zij, de trouwe echtgenoot en liefhebbende moeder was, terwijl zij zich had voorgenomen eens flink voor anderen bezig te zijn, tot de rust geroepen. „Fiat, Do mine, voluntas tua, Heer, Uw wil geschiede!" was de uitroep van berusting, waaronder de reiziger het zware verlies van de geliefde vrouw, met wie hij ongeveer 18 jaar gehuwd was geweest, hoopte te dragen, om het eindelijk eens te kunnen brengen tot: de Heer heeft gegeven, de Heer heeft genomen, de naam des Heeren zij geloofd! Nog dien nacht werd de kist gemaakt en den volgenden dag onder de takken van een enorm grooten baobab-boom een graf gegraven, waarna vervolgens in de sympathieke tegenwoordigheid van de kleine schaar landslieden de begrafenisplechtigheid, door Dr. Stewart geleid, plaats vond. Het was een plekje, zooals Livingstone zich zeiven dat ook eens tot rustplaats wenschte, stil en eenzaam en door geen menschen opgemerkt, op een

Sluiten