Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die een achttien maanden geleden nog het bloeiende en welbevolkte Sj i r é-dal vormde, doch nu een plaats was, letterlijk bestrooid met menschen-beenderen, gaf de overtuiging dat deze vernietiging van menschenlevens, tusschen het rooven en wegvoeren, hoe groot ook, nog maar een gering onderdeel vormde van de verwoesting die in het geheel was aangericht, en wekte het gevoel dat, als den slavenhandel — die monsterachtige ongerechtigheid, welke reeds zoo lang over Afrika broedde — niet de kop werd ingedrukt, een wettige handel niet kon worden gevestigd. De Universiteits-zending had zich verkeerdelijk terug getrokken naar het lager gedeelte van het land. Reeds was de zendeling Scudamore weder als een slachtoffer van de koorts gevallen, wat hier niet te verwonderen was in deze veel ongezonder streek, — en nü was zoo pas weer Thornton den dood ter prooi geworden. Dr. Kirk en Charles Livingstone waren zóó verzwakt en aangegrepen, dat zij noodwendig zoo spoedig mogelijk naar Engeland moesten terugkeeren. Zelfs Livingstone kreeg een heftigen koortsaanval, die hem de geheele maand Mei ter nederwierp, zoodat Dr. Kirk verplicht was nog voorloopig te blijven en hem bij te staan. Toen deze nu met Charles vertrokken was, hield Livingstone alleen nog den Heer Rae, den scheepsingenieur over, en den Heer Edward D. Young, die zich van den „Gorgo" bij de expeditie had aangesloten. Dikwijls had de reiziger in dezen tijd het gevoel, alsof hij niet lang meer leven zou en hij was dan soms ook zeer moedeloos en neerslachtig, wijl alles zóó tegenliep.

Sluiten