Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met de „kitanda" in een andere kanoe. Dit alles liep vrij goed af, doch verderop moesten zij den zieke door moerassen en plassen dragen; zij waren dan ook wat blijde, toen zij eindelijk in een eenigszins drogere vlakte kwamen. Elk oogenblik hadden de dragers even moeten stilhouden en de „kitanda" op den grond moeten plaatsen: staan kon de lijder in het geheel niet meer en als men hem maar even optilde, viel hij in zwijm. Ook was het spreken hem bijna niet meer mogelijk. Kortbij Ilala, het dorp van Sjitambo, verzocht hij dat de baar zou worden nedergezet, om liever maar te blijven waar men nu was, daar hij het dragen niet langer kon uithouden. Doch zij spraken hem moed in door hem te vertellen dat Soesa in het dorp daar vóór hen al in der haast een ruime hut voor hem had laten opstellen en zij er spoedig zijn zouden. De hut was echter nog niet geheel in gereedheid toen zij aankwamen, en men legde hem daarom voorloopig onder het breede afdak van een andere hut, om hem wat beter tegen den regen te beschutten, die thans neerviel. Het dorp was op dat oogenblik nagenoeg verlaten, daar de dorpelingen over het land verspreid waren om bij hun rijpenden oogst op te passen. De regen werd al dichter en dichter en men haastte zich dus zooveel mogelijk met het in gereedheid brengen der hut. Er werd een vuur voor de deur aangelegd en eindelijk kon men den zieke binnen dragen. De jonge Maiwara zou bij den dokter in de hut voor de deur slapen, om 's nachts zijn meester, zoo noodig, te helpen. Living-

Sluiten