is toegevoegd aan uw favorieten.

Wat kan en moet de winkelier van het warenhuis leeren?

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

per. Te gelijk met de geleverde goederen komen twee eensluidende facturen; de eene neemt de inkooper in ontvangst, om de juistheid ervan na te gaan, de tweede wordt bij de goederen-ontvangst gebruikt om hoeveelheid en toestand van het geleverde te vergelijken met de opgaven der factuur en wordt daarna met het overeenkomstige stempel aan het kantoor afgegeven.

De meeste bedragen zijn betaalbaar 30 dagen na het einde der leveringsmaand. Zijn nu de cheques uitgeschreven, dan worden zij nog eens door de inkoopers met de betreffende rekeningen gecontroleerd aangaande de juiste kortingen enz. en daarna verzonden.

Een andere kantoorafdeeling is er mee belast, de door concurrenten ten verkoop gestelde artikelen te laten koopen en deze met den eigen voorraad te vergelijken wat betreft kwaliteit en prijs. Dit is in zekeren zin een controle op eigen inkoop. Het komt in elke zaak of afdeeling voor, dat het publiek artikelen verlangt, die niet in voorraad zijn, of ten minste niet in den gevraagden prijs, of dat het publiek bij X een artikel even goedkoop wil hebben als dit bij Y verkocht wordt of voor het raam staat. Deze voorvallen worden in de niet-voorhanden lijsten, welke in iedere afdeeling aanwezig zijn, aangeteekend en komen op die manier onder de aandacht der goederencontrole. Nu verschaft deze zich van de betreffende concurrenten monsters van de bewuste goederen en vergelijkt ze met de eigene. Het resultaat kan verschillend zijn. Of het publiek heeft alleen misbruik willen maken of heeft zich laten bedriegen, of wel, de inkooper heeft een fout begaan of is tegen zijn taak niet opgewassen.

DE ORGANISATIE VAN HET PERSONEEL.

Daar een groot verkoophuis met een zeer talrijk personeel moet rekening houden, heeft het ook hier een organisatie moeten doorvoeren, die in veel opzichten ook van toepassing is voor kleinere zaken. Het beginsel van arbeidsver-