Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarnam, wekte haar diepste medelijden op. De gevangenisgebouwen waren meest oude, vervallen kasteelen, torens, die als vestingwerken hadden dienst gedaan, uitbouwsels aan bruggen en kerken, soms kelders, die buiten gebruik waren gekomen, waar licht en lucht schaarschen toegang hadden en waar het water langs de vochtige wanden droop. Meest was het onderhoud der gevangenen verpacht aan lieden, die door besparing op het allernoodzakelijkste winst maakten. Boeien en ketens werden op wreede en willekeurige wijze gebruikt. Pijniging was bij de wet verboden, maar had toch veelvuldig plaats. Met de krankzinnigengestichten was het niet beter dan met de gevangenissen en vaak werden de daar verpleegde ongelukkigen, wat de behandeling betreft, geheel gelijk gesteld met misdadigers. Het publiek geweten was op dit punt nu echter wakker geworden. Reeds waren in Londen zelf de aanvragen om Mrs. Fry in Newgate in haar werk te mogen zien, toegestroomd uit alle rangen der maatschappij; en hoe onaangenaam het haar ook mocht zijn om zich zelve en hare pleegkinderen als het ware in het publiek te laten zien, zij begreep, dat zij dien toevloed van belangstellenden (en een bezoek aan Newgate werd weldra haast een mode van den dag) niet mocht weren, omdat die bezoeken konden werken als krachtige propaganda-middelen. En dat de tijd om in wijder kring te werken was gekomen, bleek uit de talrijke brieven,

Sluiten