Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

255,e en 51s,e psalm, het 15dc hoofdstuk van het Evangelie van Lucas en het 12de uit den brief aan de Hebreeën noemde zij daartoe als voorbeeld. Het geheele Nieuwe Testament, hoofdstuk voor hoofdstuk, met de gevangenen te lezen, was wel wenschelijk, meende zij, maar meestal niet uitvoerbaar, omdat de toehoorderessen telkens wisselden door vrijspraak, door transportatie, door terechtstelling; ook wel door het op ongeregelde tijden indeelen van nieuwe veroordeelden. In afzonderlijk onderhoud met de gevangenen, vooral met haar, wier betere aard begon boven te komen, kon men er dan nog nader op wijzen, dat een waarachtige godsdienst en een zaligmakend geloof van nature practisch zijn en dat de oprechtheid van berouw moet blijken uit goede werken en uit eene verbetering in leven en in woorden. „Maar," verzekert zij, „het is eene groote „troost te mogen weten, dat de enkele verkondiging „van het Evangelie als van zelf reeds die uitwerking „heeft, zelfs bij zondaars met het meest verharde gemoed." Voor alle andere dingen echter moest bij het godsdienstig onderwijs worden vermeden wat zweemde naar de dogmatiek aan eenig bepaald Kerkgenootschap eigen; men moest zich strict beperken tot datgene wat allen belijders van Christus gemeen is. — Daarnaast behoorden de gevangenen ook te leeren lezen, schrijven en naaien; dit kon best geschieden naar de methode van Joseph Lancaster, waarbij de meergevorderden de eerst-

Sluiten