Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan haar oordeel deed onderwerpen; met de keizerin van Rusland, die haar deed raadplegen over de inrichting van een krankzinnigengesticht, dat zij patroniseerde.

Maar al mocht zij zich verblijden in al den voortgang van haar werk, zonder doornen bleef haar weg allerminst. Zij stelde zich zelve in ieder opzicht hooge eischen, ook als moeder en echtgenoote, en uit haar dagboek blijkt, telkens opnieuw, dat de zorg voor haar gezin haar toch nog boven al het andere ging. Onuitsprekelijk bezorgd was zij voor hare kinderen, zoo zeer zelfs dat zij, uit wantrouwen in eigen geschiktheid als opvoedster, ze voor een groot deel overliet aan de zorgen van hare oudere zuster Rachel, hare zielsvertrouwde, die, zelve ongehuwd, zich geheel aan hare nichtjes wijdde. „Smart en moedeloosheid zijn „mijn deel," klaagde Mrs. Fry in haar dagboek, „ziende „hoe moeilijk het voor mij is om goed te handelen met „hen, die mij het naaste zijn; soms is het mij, alsof ik „het in het geheel niet kan." Vaak ook kwelde haar de vraag, of zij het kon verantwoorden voor haar gezin, dat zij zooveel tijd daar buiten, onder de gevangenen doorbracht. „Een verwonderlijke zegen schijnt op mijn „gevangeniswerk te rusten," schreef zij in haar dagboek. „Misschien heb ik nog nooit zoo rijken zegen op eenig „werk gehad, Hoe schijnen de zielen zoowel van de „machthebbers als van de arme, beproefde gevangenen

Sluiten