Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„gebeds, meer werkelijke ontwikkeling van het verstand, meer verwijding des harten, meer van den „vrede en de vrijheid der kinderen Gods." Zij vond het ook wel begrijpelijk, dat hare kinderen de vormen van haar Genootschap, misschien ook het gemis van alle burgerschapsrechten, die de Engelsche wetgeving den Dissenters toen nog onverbiddelijk onthield, een drukkend kruis achtten, en dat de onvermijdelijke omgang met andersdenkenden hen er toe bracht de dingen, die in haar Genootschap voor zoo uiterst belangrijk golden, gering te achten. „Ik wensch enkel „te doen wat goed is voor mijne kinderen en voor de "zaak, die mij lief is;" klaagde zij, „mijne eigene „wenschen laat ik buiten rekening en ik acht niet op „lof of blaam. Maar deze dingen brengen mij toch „in zwaren zielestrijd en uit de diepten kan ik slechts „roepen: Heer, help mij, leid mij en geef ons niet „over aan onze geestelijke vijanden! Soms vroeg zij zich af, of zij ook noodeloos streng en stroef was. „Misschien heb ik wel te veel gezegd," schrijft zij in haar dagboek, „van die schilderijen en ornamenten, „die wij uit Frankrijk hebben ontvangen. Al moge ik „zelve hechten aan eenen echten Christelijken eenvoud, „dan doe ik toch afbreuk aan eene heilige zaak, als „ik bij mijnen wensch om dien eenvoud in mijn huis „en in mijn huisraad te handhaven, gedreven word door „eenen verkeerden geest Ik ken immers het

Sluiten