Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„kan ik niet in twijfel trekken. Dat het hoogst wensche„lijk is, dat zij het doen met iemand van dezelfde ge„loofsbelijdenis, gewoonten en opvoeding staat vast; „vooral is dit wenschelijk voor hen, die zijn opgebracht „als Kwakers, wier wijze van leven zoo bijzonder is. „Maar als jongelieden, die tot oordeel des onderscheids „zijn gekomen, niet werkelijk gehecht zijn aan onze „gebruiken en inzettingen, dan geloof ik, dat hun ouders „geen recht hebben om zich te verzetten tegen de betrekkingen , die zij wenschen aan te knoopen, mits het „zij met personen van een eerbaar leven en een godsdienstig gemoed. Mijns inziens zijn ouders maar al te „geneigd om te veel invloed te willen uitoefenen in zake „het huwelijk hunner kinderen; en er zouden meer ge„lukkige huwelijken zijn, als jongelieden meer werden „overgelaten aan eigen gevoel en oordeel. Het huwelijk „wordt veel te veel beschouwd als eene handelszaak en „naar liefde, dat onmisbaar cement, wordt weinig gevraagd. Ik veroordeel den regel van ons Genootschap, „die leden der gemeente afsnijdt, als zij toelaten, dat „hun kind huwt met iemand, die geen Kwaker is; dat „is, voor zoover ik het kan inzien, een ongeoorloofde „en onchristelijke dwang." Zij zelve is hierom in haar Genootschap echter nimmer lastig gevallen.

Een ander zwaar kruis was het voor haar, dat zij dikwijls lichamelijk lijdende was. „Ik wilde, dat ik niet „zoo opzag tegen ziek zijn," teekende zij aan. „Dit is

Sluiten