Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den arbeid der vrouw binnen eng afgesloten grenzen beperkte.

Te midden van een stortvloed van grappen, van veroordeeling en van miskenning harer bedoeling, ging Florence Nightingale voort met de vorming van haar staf, trouw bijgestaan door Mr. Sidney Herbert en diens echtgenoote. Tijd tot opleiding en systematisch onderricht was er niet; het was noodzakelijk de verpleegsters onverwijld scheep te doen gaan; men moest dus wel uitzien naar reeds geoefende en geschoolde handen en die vond men enkel in twee Londensche gasthuizen, waar een langzaam toenemend aantal van Mrs. Fry's N u r s i n g Sisters werkzaam was en in King's College, waar sedert 1847 van academische zijde eveneens een begin met eene systematische opleiding van verpleegsters was gemaakt; alsook onder de Roomsch-Katholieke liefdezusters. Op beide categoriën van vrouwen deed Florence Nightingale thans een beroep; maar dit bracht nieuwe moeilijkheden. De leus „No Popery", die in Engeland reeds zooveel hartstocht had gewekt, weerklonk opnieuw en in clericale kringen werd krachtig geijverd tegen het toelaten van Roomsch-Katholieke vrouwen in de hospitalen, als tegen eene verkapte poging om den Britschen soldaat op zijn ziekbed voor Rome's Kerk te winnen. Het twistgeschrijf hierover bleef met groote hevigheid aanhouden nog lang nadat Florence den 21sten October 1854, dus juist zes dagen na ontvangst van

9*

Sluiten