Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Superintendante van den Verplegingsdienst in het Oosten met den titel van Lady in Chief. Het haar toevertrouwde oppertoezicht strekte zich uit over den staf van alle acht hosp'talen aan de Zwarte Zee, waarover de gewonde en kranke soldaten gedurende dezen veldtocht werden verdeeld. Het middelpunt daarvan en in den eersten tijd het centrum harer werkzaamheid was het groote hospitaal te Scutari, eene gewezen kazerne, tijdelijk door de Turksche regeering aan de Engelsche bondgenooten ten gebruike afgestaan. Het lag op den top van eenen hoogen heuvel met een prachtig uitzicht, over het glinsterende water van den Bosporus, op Constantinopel met zijn gekanteelde wallen, zijn marmeren paleizen en slanke minarets, die zich helder en scherp afteekenden aan den horizon. De plek was als een hof van Eden, schrijft Sarah Tooley, en het diepe blauw van eenen Oosterschen hemel verhoogde het schoone van het tooneel. Het gebouw zelf vormde een reusachtig vierkant met op iederen hoek een toren. Galerij aan galerij, waarop verdieping op verdieping, te samen bijna vier Engelsche mijlen gaans lang, omgaven een open binnenplaats, waar naar schatting een 12.000 man hunne oefeningen konden houden. De bouw en de ligging waren beide goed; maar daarbinnen heerschten vervuiling, ellende, besmetting, wanorde. Gewonden en lijders aan hospitaalkoorts en cholera lagen er door elkander opgehoopt, verstoken van het allernoodzake-

Sluiten