Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om in het bezit te komen van haar pensioen. Ook bleef zij in brief op brief hare betrekkingen in Engeland opwekken inzamelingen van gelden en giften te houden; ten einde versnaperingen en warmer kleeding te kunnen doen toekomen aan de soldaten in de legerplaats voor het belegerde Sebastopol.

Nog laat in den avond, als de doctoren reeds lang weg waren, zag men de tengere figuur der Lady in Chief, alleen en onverzeld, eene laatste ronde doen door de met enkele kaarsen slechts flauw verlichte zalen, eene kleine lamp in de hand. Met innige vereering zagen de kranken dan de Lady with thelamp, zooals zij haar noemden, voorbij glijden, telkens nog stil staande bij eene sponde, waar zij zag, dat de doodsengel ging nederdalen, om nog een laatste woord van troost te spreken. De mare van die nachtelijke rondgangen verbreidde zich wijd en zijd en Longfellow zong er van:

So in that house of misery,

A lady with a lamp I see Pass through the glimmering gloom,

And flit from room to room;

And slowly, as in dream of bliss,

The speechless sufferer turns to kiss Her shadow as it falls Upon the darkening walls.

On England's annals through the long Hereafter of her speech and song,

A light its ray shall cast From portals of the past.

Sluiten