Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

reeds het dreunend gebulder van het geschut voor het belegerde Sebastopol en dat herinnerde maar al te duidelijk aan de wreede werkelijkheid. Zoodra het schip de haven was ingeloopen en het bekend werd, dat Florence Nightingale de reis had mede gemaakt, haastten alle militaire autoriteiten, de bevelvoerende generaal lord Raglan aan het hoofd, zich daarheen om haar plechtig te begroeten en haar de dankbaarheid van het leger te betuigen; maar zij vonden haar reeds niet meer aan boord. Zij was al geland en had hare inspectie begonnen. Den volgenden dag reed zij met een paar vrienden uit naar het legerkamp om lord Raglan's bezoek te beantwoorden. „Zij was heel eenvoudig gekleed, in eene lange amazone," schrijft een van hen, „en zag er recht krijgshaftig uit, gezeten op „een fraaien vos, die fier voortstapte, alsof het dier er „trotsch op was haar te mogen dragen. Het was overheerlijk weder en onze cavalcade had veel bekijks „onder die massa lieden van alle natiën, die te Bala„clava waren samengestroomd, ledereen was verbaasd „eene dame in ons gezelschap te zien; want er waren „op dat oogenblik slechts vier dames op het geheele „schiereiland aanwezig behalve de liefdezusters en de „verpleegsters; maar die werden nooit buiten de hospitaaltenten gezien." Onderweg werd halt gehouden in een geimproviseerd hospitaal in eene kleine Grieksche kerk en toen ging het weder verder, te midden van het

Sluiten