Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Een paardenspel werd om dezen tijd in onze buurt „opgeslagen. Eene der paardrijdsters deed mij weten, „hoe weet ik niet meer, dat zij werd verteerd van verJangen om te breken met het leven, dat zij leidde en „waarin het maken van acrobatische toeren zeker niet „het meest verwerpelijke was. Zij koesterde begeerten, „die men zoo niet verwachtte aan te treffen bij eene „kunstenmaakster; zij wilde den Heer dienen. Zij had „een licht gezien, verklaarde zij, en dat wilde zij nu „ook volgen. Telkens sloop zij uit de tent weg om „kapellen en kerken te bezoeken. Eens op een dag „vluchtte zij, zonder te weten waarheen ; maar zij werd „achtervolgd en met geweld weder terug gebracht.

„Op eenen Zondagavond na eenen warmen zomerdag „voor een wijd geopend venster gezeten, hoorde ik op „eens als een wanhoopskreet, opstijgende uit het mid„den der boomen in de toenemende schaduwen van „de vallende schemering. Het was als de kreet van „eene vrouw, die hijgde naar den hemel en die men „terug stootte in de hel. Het was mij, al moest ik uit „het raam springen, haar zoeken en met haar vluchten „naar eenig veilig toevluchtsoord; maar het geluid „herhaalde zich niet. Ik kan niet goed onder woorden „brengen, wat ik toen gevoelde en mij is bij gebleven „tot nu toe. Ik weet alleen nog, dat ik een lichtschijn „zag en dat er in dien hartverscheurenden kreet toch „ook een toon was, die sprak van hoop. Het licht

Sluiten