Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„eene geregelde beschrijving te geven van wat nu ver„der volgde, maar het was een oogenblik, dat een „sterk geloof en vasten moed eischte. Mrs. Wilson „en ik stonden schouder aan schouder vooraan. Zij „fluisterde mij toe: „Nu is de tijd gekomen om op den „Heer te vertrouwen, laat ons niet vreezen en een ver„kwikkend gevoel van de Goddelijke Tegenwoordigheid „doordrong ons beiden. Wij waren niet zoozeer bevreesd voor lichamelijk geweld, dan wel geestelijk „gewond door de woede, de goddeloosheid en de „liederlijkheid in woorden en bedreigingen van de „mannen , die vloekende en schreeuwende ons tegenover stonden met gebalde vuisten. Dit hield zoo „eenigen tijd aan en wij waren weerloos, zonder kans „om weg te komen. Het was meest gemunt op mij „en op Mrs. Wilson. Uit wat zij riepen, maakten wij „op, dat sommigen van hen persoonlijk geldelijk belang „hadden bij het behoud van wat wij bestreden, en dat „zij zeer goed begrepen, dat het om hunne broodwinning ging; twee personen, die als leiders optraden, „waren aan hunne kleeding kenbaar als heeren. Wij „zwegen al maar stil, wij konden ons toch niet verstaanbaar maken; wij stonden maar schouder aan „schouder, afwachtend en duldend; en al dien tijd was „het, alsof een sterke engel ons beschermde, want „telkens als de mannen de handen uitstrekten om ons „aan te grijpen, trokken zij die weder terug: het was

Sluiten