Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„van verwoeste vrouwenlevens is zichtbaar op de puin„hoopen der Tuileriën. Hare geschiedenis staat „geschreven op de zwart geblakerde, ingevallen muren „onzer paleizen en openbare gebouwen. Men behoeft „nog niet de profeet Daniël te zijn om deze teekenen „op den wand te ontcijferen."

Het einde was echter toch, dat de prefect Lecour door de Regeering bleef gehandhaafd. Ook wist men middel te vinden om den Heer Yves Guyot, — die de zaak aanhangig had gemaakt door wat hij had gepubliceerd aangaande de herhaalde, willekeurige aanhouding door de politie van fatsoenlijke, wel ter naam en faam bekend staande, eerbare vrouwen, sommigen van wie in hare radelooze wanhoop om wat zij daarbij hadden moeten ondergaan, tot zelfmoord waren gekomen , — wegens laster tot gevangenisstraf te doen veroordeelen. Beweerd werd namelijk, dat de niet te loochenen feiten, die hij had aangevoerd, niet het werk waren van politie-agenten maar van personen, die zich bedriegelijkerwijze daarvoor hadden uitgegeven. Dat het echter wel degelijk handlangers der politie waren geweest, bleek uit het feit, dat de personen, die zich dan aan dit dubbel ergerlijke misdrijf zouden hebben schuldig gemaakt, enkel voor den vorm met eene lichte geldboete werden gestraft.

Onder den diepen indruk van dit alles schreef Mrs. Butler in eene brochure getiteld „Eer de dageraad

Sluiten