Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar toen de handelingen van het congres eenen aanvang namen, kon Mrs. Butler de zittingen niet bijwonen. Haar echtgenoot lag doodelijk krank en zijn overlijden, nadat zij zelve hem tot het einde had verpleegd, bracht eene groote verandering in haar leven. De terugslag van haar leed op hare in de laatste jaren toch reeds zwakke gezondheid noodzaakte haar zich te onttrekken aan alle openbare werkzaamheden. Maar onvermoeid bleef zij arbeiden met de pen, nu zij het niet meer kon doen met het woord. Tal van zendbrieven richtte zij tot de verschillende abolitionistische vrienden in binnen- en buitenland. In zorgvuldig bewerkte biografiën van haren vader, van haren echtgenoot, van hare zuster en trouwe medearbeidster, Mrs. Meuricoffre, bleef zij wijzen op de macht van het voorbeeld ten goede. Twee malen ook bezorgde zij nog de uitgave van een eigen tijdschrift: eerst van 1888tot 1892, toen gezondheidsredenen haar dwongen de uitgifte te staken, een driemaandelijksch tijdschrift de Dageraad; en toen zij weder wat op krachten was gekomen, in 1898, het blaadje de Stormklok, dat tot in het jaar 1900 heeft bestaan. Eene bloemlezing uit de daarin verschenen artikelen is met groote zorg bijééngebracht in den bundel Souvenirs et Pensées dejosephine Butler, die twee jaren na haren dood in het Fransch werd uitgegeven.

Met levendige belangstelling volgde Mrs. Butler tot

20

Sluiten