Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geworden manifest in de Daily News tegen de A c t on the Contageous Diseases te teekenen.1)

Maar grondslag (niet sluitsteen) van dit alles moest toch zijn de politieke ontvoogding der vrouw. Voor Mrs. Mac Laren, zoo goed als voor de leidsters in andere landen, was het bezit van staatkundige rechten voor de vrouw niet de bekroning maar het fundament van betere verhoudingen, de onafwijsbare eisch, zoude de Staat niet blijven een halve wees, wien de moederzorg ontbreekt. Sedert voor nu ruim vijf en twintig jaren in eene groote openbare, door haar gepresideerde vergadering de Edinburgsche Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht werd opgericht, bleef Mrs. Mac Laren tot aan haren laatsten levensdag daarvan de voorzitster en de ziel. Dat haar echtgenoot en haar broeder Jacob haar ook hierin krachtig steunden, kon haar echter niet vertroosten over het leed, dat zij droeg, omdat haar broeder John tot den einde een verklaarde tegenstander bleef van zoogenaamde vrouwenrechten. Aan de innigheid hunner persoonlijke verhouding deed dit verschil van inzicht geene afbreuk; inaar het griefde haar toch diep, dat John Bright in 1876 bij de behandeling van een wetsontwerp tot toekenning van kiesrecht aan de vrouw openlijk in het Parlement verklaarde: „Ik zoude voor „deze wet stemmen, als ik stemde enkel gedachtig aan

') Josephine Butler. Personal Reminiscences of a great Crusade. pag. 11 <S 105.

Sluiten