Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gestudeerd te hebben, was hij achtereenvolgens predikant te Gellekum, Rhenov, en van 1775 af tot aan zijn dood in Zutfen. In 1793 gaf hij bij Allart te Amsterdam zijn Huisboek voor Vaderlandsrhe Huisgezinnen uit, waarin hij jonge echtgenooten onderwijst 111 de lichamelijke en zedelijke opvoeding der jeugd. In aansluiting met de les van Van Alphen,

Weinig, veel en dikwijls lezen

Past het best aan uwen tijd,

was het zijn raad: «Laat 'tjeugdige geslacht maar weinige, doch goede boekeu hebben en ze veel en met oordeel lezen. Leidt hen met de jaren tot meer nuttige, waardige en ernstige geschriften. Verder schreef hij De Kleine Catechismus der Natuur, het Geschenk voor de jeugd en het Vereenigd Nederland. Ook hij echter meende, evenals Hulshoff, Chatelain, Van der Palm, en zoo vele andere mannen van zijn tijd, dat de leerlingen, ook op godsdienstig gebied, eerst al het voorgaande moeten begrepen hebben, niet alleen met het hart, maar tevens met het verstand, voor de onderwijzer met zijn godsdienstig onderwijs verder mag gaan.

Ysbrand van Hamelsveld, (1743—1795) Hoogleeraar te Utrecht. Om zijn patriottische gevoelens werd hij in 1787 afgezet. Hij ging vervolgens ambteloos leven eerst te Leiden, daarna te Amsterdam, waar oolT hij in 1795 meende de Franschen met gejuich te moeten inhalen. Hij werd lid der Nationale vergadering. In zijn geschrift Over den zedelijken toestand der Nederlandsche natie legt hij zijn hooge belangstelling in de verbetering der huiselijke eu open bare opvoeding aan den dag. Hij schroomde niet de gebreken in de opvoeding hier te lande aan te wijzen en gispte daarom onverbloemd de opvoeding door een Franschen of Duitsehen gouverneur of gouvernante, de navolging der Frausche coquetterie en hetgeen men Ie bon ton geliefde te noemen, de verwaarloozing van het echt Nederlandsche karakter, de toenmaals gewone schoolsleur, de schoolvosserij en pedanterie van vele onderwijzers, de schoolmatressen, de Frausche- en kostscholen, de tucht en vooral het verzuim, om de jeugd in waarlijk Christelijken zin op te voeden. Dat hij zoo flink een lans brak voor de eigenaardigheid van ons Nederlandsch volkskarakter, zou men \ an den vurigen patriot zeer zeker niet verwacht hebben. In Deugd-

p r ..... . . 71 i V.» ...... v

Hef en diens beminnelijke eclitgenoote zengt ««me mj P.a,

Sluiten