Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Indien wij over deze mythe nadenken, zooals zij hier verhaald wordt, schrijft Rosenbaum, kunnen wij ons niet van de gedachte ontdoen, dat zij in jongere tijden te huis behoort; want deze fabel is geheel en al geëigend om de syphilis op eene wijze te constateeren, die niets te wenschen overlaat. Ook heeft Schaufus er den grondslag van zijn meening van gemaakt, als hij zegt, dat deze ziekte uit Indië in Europa gebracht is geworden. Van een andere zijde stemmen zekere bijzonderheden van deze geschiedenis zoozeer overeen met de oude geloofsleer der Indiërs, dat men moet toestaan, dat zij, bijaldien zij op een legende berust, samengesteld is geworden met gebruikmaking van de oude aanwijzingen.

Sedert heeft Dr. P. Klein (') bewezen door de jaarboeken van Malabar, dat de syphilitische ziekte niet alleen vóór de ontdekking van Amerika bekend was in Oost-Indië, maar dat de geneesheeren Sangarasiar en Alessianambi, die voor omstreeks tien eeuwen leefden, en vele anderen reeds vóór hen van de syphilis spreken en van hare genezing door het kwik.

Later nog heeft in 1863 P. Dabry, Fransch consul in China, een werk uitgegeven, getiteld: La médecine chez les Chinois, waarin men de beschrijving vindt van de syphilis naar handschriften, die van meer dan 2500 jaren vóór Christus dagteekenen.

Eindelijk heeft Dr. Scheube, van Leipzig een manuscript uitgegeven, (*) dat geheel onbekend in Europa kostbare inlichtingen bevat ten opzichte van de oudheid der syphilis in de oude wereld. Dit manuscript: Dai-do-rui-shin-ho, of ver-

(1) De morbi veneri curatione in Judia orientali usitata, 1795.

(2) Archive für Path. de Virchow, mars 1883, p. 448.

Sluiten