Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heeft te doen hetzij voor zijn vrouw, of voor zijn dochter, een ander voor zijn moeder, weer een ander in het belang van Athene, voor de wetten, de tempels en de offeranden, opdat eerbare vrouwen niet gelijkgesteld worden met een prostituée, opdat burgeressen, die met veel zorgen en wijsheid door hun ouders opgevoed en volgens de wetten uitgehuwelijkt zijn geworden, niet verward worden met een vreemdelinge, die verscheidene malen op een dag met verschillende mannen gemeenschap heeft gehad en naar de keus van ieder op de eerlooste wijze."

Volgens de rede van Desmosthenes, waarvan wij de per• soonlijke gevoelens hebben doen kennen met betrekking tot de huwelijkstrouw der burgers, is het klaarblijkelijk, dat de courtisanen eerst in Griekenland beschouwd werden of als gemeene werktuigen tot genoegen, of als vriendinnetjes bestemd het leven op te vroolijken door de lieftalligheden van haren geest, de verleiding harer praal en de kunst harer wellustige liefkoozingen, maar dat zij geen enkel recht bezaten in de maatschappij, die haar onverbiddelijk opofferde aan de strengheid van haar strafwet.

Zoo waren de vrije courtisanen, voordat de wetten van Solon in verval geraakten, verplicht een bijzondere kleeding te dragen, die haar van de fatsoenlijke vrouwen moest doen onderscheiden. De kleeding bestond uit bonte stoffen met sprekende kleuren, waar boquetten op gedrukt waren. Haar kapsel bestond slechts in een rozenkrans. De tunica en de mantel uit een effen stof, de gouden kroon en de juweelen waren slechts aan getrouwde vrouwen toegestaan, later evenwel uit inschikkelijkheid ook aan de groote hetairen.

De politiereglementen eischten bovendien, dat heur haren geel geverfd waren, welke kleur zij verkregen door een

Sluiten