Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

noemde, te midden der met rozen versierde wynbekers voor deze vierschaar van halfnaakte vrouwen werd de stryd om de schoonheid nogmaals geleverd evenals ten tijde van Cypelus, zeven eeuwen voor de Christelijke jaartelling op de boorden van de Alphea.

Om zich juist rekenschap te geven van deze nachtelijke feesten, waar de hetairen, fluitspeelsters en danseressen elkander den palm der schoonheid niet alleen, maar ook dien der wellust betwistten, moet men de brieven van Alciphron O lezen. In deze verzameling is een brief, dien Megare, de loszinnigste courtisane van haar tijd aan de zachtzinnige Bacchis schreef, de kuischte der hetairen, wier zeden en gedrag volgens haar gezellinnen te deugdzaam waren voor den staat, waarin zij leefde. Megare verhaalt aldus de bizonderheden van een prachtig feest voor hetairen en aulétriden: „Wat een overheerlijk maal! Welke liederen ! Welke uitvallen! Men heeft de bekers geledigd tot het aanbreken van den dag. Er waren reukwerken, bloemkransen, de uitgezochtste wijnen, de lekkerste spijzen. Een schaduwrijk boschje van laurierboomen was de feestzaal, niets ontbrak eraan..." Men kan het overige raden; het zijn tooneelen van prostitutie en van waanzin, die elkander opvolgen en die meer en meer opgewonden worden door de dronken en de meest ontuchtige gesprekken.

Naast de nymphomanische zinnelijkheid der prostitutie moeten wij ook de erotomanie plaatsen. Esquiral heeft zeer juist deze twee aandoeningen gescheiden. Bij de nymphomanie ontstaat het kwaad bij de voortplantingswerktuigen,

(1) Zij zijn in het Fransch uitgegeven in 1785 door den abt Kichard en vervolgens door Chaussard.

Sluiten