Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij zijn toevlucht tot een gelofte aan Priapus en had het geluk te genezen zonder -de hulp van een arts. (J) Het is werkelijk een document voor de geschiedenis der venerische ziekten.

De godenleer der volkeren van de oudheid leende zich uitstekend voor al hunne hartstochten. De Romeinen, zoowel als de Grieken, hadden hun godin der liefde, die hunne vermaken beschermde en aan wie de vrouwen, door haar wierook en myrrhe te offeren, om de gunst smeekten van te behagen en te verleiden.

Er bestonden in Rome twee Yenussen evenals te Athene : eene eerbare Venus, die de kuische liefde bestuurde, maar die weinig getrouwen telde en de Venus der courtisanen, die meer succes dan de eerste had. Haar eeredienst was, het is waar, nooit innig genoeg om dweepzieke priesteressen tot haar te trekken, die tot haar voordeel het bedrijf der

(1) VOTI SOLUTIO.

Cur pictum memori sit in tabella Membrum quaeritis unde procreamur? Cum penis mihi forte lcesus esset, Chirurgique manum miser timerem. Diis me legitimis, nimisque magnis Ut Phoebo, puta, filioque Phoebi Curatam dare mentulam verebar,

Huic dixi: fer opem, Priape, parti, Cujus tu, pater, ipse par videris CJua salva sine sectione facta,

Ponetur tibi piëta, quam levaris, Parque, consimilisque, concolorque. Promisit forte: mentulam movit Pro nutu deus et rogata fecit.

Priapeia, tive diversoi um pottarum in Priapum hisges No. 37.

11

Sluiten