Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De feesten der kerkelijke Prostitutie.

Men weet wie de eerste inwoners van Rome waren. een samenraapsel van dieven en vagebonden en van vrouwen, die niet beter waren dan de mannen. Voordat hun eerste wetgever het huwelijk ingesteld had, bestond bij hen geen zedelijkheid en het geslachtsleven verhief zich van Titus Livius af niet boven het beestachtige. Ook vond men reeds publieke vrouwen in Rome, voordat dit eene geschiedenis had. Aan de geprostitueerden van den Tiber had men den bijnaam van wolvin, lupa, gegeven, evenals men de ellendige dicteriaden der voorsteden van Athene met een scheldnaam aanduidde. De min van Romulus, Acca Laurentia, was slechts een wolvin van deze soort, eene der bevoorrechte prostituées der herders van Paustulus. Hare woning had den naam van lupanar gekregen en de feesten, te harer eere na haar dood gevierd, dien van lupercaliën, welke de Senaat verbood om de wanordelijkheden, die zij veroorzaakten.

Niettegenstaande dit kan men toch zeggen, dat de schoone tijd van Oud Rome onder de eerste koningen begon: strenge overheden gaven het voorbeeld der deugd. De Censoren, zegt Sabatier, waren met de macht bekleed de misbruiken te verbeteren, waarin de wetten niet voorzien hadden, de openbare en huiselijke ongeregeldheden te hervormen en de losbandigheid vond een heilzamen breidel in den eerbied, dien de burgers in het algemeen voor de fatsoenlijkheid en de welvoeglijkheid hadden.

In dit tijdperk hadden de verre oorlogen, de rijkdommen van Azië en de leerstellingen van Epicurus, die Frabricius door al de vijanden van zijn vaderland wenschte aangenomen te zien, de Romeinen niet ontaard.

Sluiten