Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wetten en reglementen op de prostitutie in Rome.

Dank zij de strenge wetten van. Romulus en de bekwaamheid van zijn opvolgers gaf de instelling van het huwelijk, voornamelijk uit een staatkundig oogmerk in het leven geroepen, aan de vrouwen strenge zeden, die het voornaamste grondbeginsel waren van de Romeinsche grootheid. De wetten van Romulus, ten getale van vier, waren noodig om de heftigheid der hartstochten van die half wilde mannen te breidelen en om den voornaamsten maatschappelijken orondslag van den nieuwen staat te vormen. Maar de beschikkingen van het huwelijkswetboek, op koperen platen gegraveerd in het Capitool, raakten slechts de burgeressen; het vrijge worden volk bleef overgeleverd aan de onechtelijke samenwoning en aan de prostitutie. Dit was een groote politieke misslag, ongelukkig bestemd om dat brandpunt van verderf te onderhouden, dat zich onder het keizerrijk, na de groote Aziatische oorlogen, tot alle klassen der maatschappij uitstrekte en al verergerende het verval der Romeinen met zich bracht.

Het huwelijk was te Rome in aanzien, had min of meer uitgestrekte burgerlijke kracht, naar den vorm, waarin het gesloten was. Dat, hetwelk zich met het offer der confarration bezegelde, d. i. door het gebruik van hetzelfde brood, dat de echtelieden bij de plechtigheid aten, werd als het welvoegelijkste beschouwd; dit was het, hetwelk de meeste rechten evenals de eervolste titels aan de vrouw toestond. Het huwelijk bij umicapion, minder geëerd en waaraan men den naam van half-huwelijk gaf, kwam enkel door de samenwoning van een jaar tot stand, mits er geen afbreking van drie achtereenvolgende dagen had plaats gehad: het werd

Sluiten