Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Niettegenstaande dit werd hij te Nantes in 1440 veroordeeld en verbrand. Misschien zou men heden weifelen een dergelijk monster ter dood te brengen en zou men hem als gedeeltelijk onverantwoordelijk beschouwen. De rechterlijke geneeskunde en psychologie der ziekteverschijnselen toonen al meer en meer neiging de ontuchtigen. verdorvenen en prostituées op te eischen als voorwerpen, tot hun rechtspraak behoorende. Ongelukkig ontduiken zij de wet, als zij op den troon zitten.

§ II. De wettige pederastie.

De Etruriërs, de Samniërs en de Messapiërs kenden evenals de eerste inwoners van Groot-Griekenland de ondeugd van de pederastie en brachten haar bij de Romeinen over. Men moet zich dus na de schandalige zwelgpartijen der keizers niet verwonderen, dat men mannen en kinderen der lagere klassen zag, die zich aan de prostitutie overgaven en zich lijdelijk onderwierpen aan de brutale hartstochten van andere mannen. Men vond weldra in de huizen van ontucht evenveel cellen voor jongens bestemd als er voor meisjes waren. De wet paste op de pederastie en op de tegennatuurlijke betrekkingen dezelfde verdraagzaamheid toe als op de veile minnarijen der lichtekooien. Zij ontving evengoed de belasting op de prostitutie der mannen als op die der vrouwen. De beperking was vrije mannen te ontzien!1), maar deze konden naar goedvinden slaven, mannen

(1) Een zekere Fabricius werd veroordeeld voor pederastie gepleegd te liebben op een vrijen man Publius genaamd. En dezelfde Publius werd later veroordeeld voor een gelijksoortig feit op een ander vrij individu.

Sluiten