Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verscheidene zalen, die wulpsche tooneelen van wellust aanboden. Aan de furie der deelgenooten zou men denken, dat zij dronken zijn van wellust. Op het zien van ons verdubbelen zij hun ontuchtige houdingen om ons te nooden hen na te doen. Eensklaps heft een hunner zijn kleed tot den gordel op en Ascyltus aanvallende, werpt hij hem op een dichtbijstaand bed en wil hem geweld aandoen. Ik vlieg ter hulp van den armen lijder en onze vereenigde pogingen overwinnen dezen brutalen aanvaller zonder moeite. Ascyltus bereikt spoedig de deur en vlucht, mij alleen latende tegenover de aanvallen van hun zinnelooze ontucht; maar hun meerdere in kracht en moed zijnde, kwam ik heelhuids van dezen nieuwen aanval af.

Dit is een der tafereelen van de verdorvenheid der Roineinsche zeden, zooals die door Petronius, den gunsteling van Nero, Arbiter elegantiarum, d. i. intendant der vermaken van den keizer, geschilderd zijn. Als de wellustige hoveling, de afgod van een bedorven hof, de lichtzinnige maar waarheidlievende schrijver van het Satyricon, ons een dergelijk staaltje heeft kunnen geven van den erotischen waanzin van zijn medeburgers, kan men zeggen, dat Juvenalis, wat ook sommige zedenmeesters ervan mogen zeggen, de grenzen van de waarheid niet overschreden heeft in zijn onsterfelijke satiren. En zonder de instelling der wettige prostitutie in eer te willen herstellen, heeft men het recht zich af te vragen, aan welke buitensporigheden die mannen van het keizerrijk zonder haar zich zouden overgegeven hebben om hun cynische hartstochten te bevredigen.

Deze werden niet alleen tusschen Cinades en pathici bedreven ; alle verfijningen der ontucht werden in werking gebracht om de schaamtelooze en wellustige begeerten van

Sluiten