Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

innigheid, dat Fortunata haar armbanden aan Scintilla aanbood ... Doch de twee vriendinnen, reeds door den wijn bedwelmd, beginnen te lachen en in haar dronkenschap vallen zij elkaar om den hals. Maar terwijl zij elkander zoo vast omarmd houden, staat Habinnas heimelijk op en laat hij, Fortunata bij de beenen grijpende, deze een buiteling op het bed maken. O! O! riep zij, toen zij haar kleeren tot boven de knie opgelicht zag. Plotseling werpt zij haar kleed weder goed en terwijl zij zich in de armen van Scintilla werpt, verbergt zij onder haar zakdoek een gelaat, dat de

blos nog ontuchtiger maakt." (*)

Wat kon men na zoo'n tooneel doen om den nacht te besluiten? Zich aan de ergste ontucht overgeven voor het beeld van pastei van Priapus en uitroepen, terwijl men van het bed opstond: De hemel bescherme den Keizer, den vader van het vaderland! Gonsurreximus altius et Augusto,

patri patrits feliciter! diximus.

Maar dit is nog niet alles. De gasten maken zich gei eed om te vertrekken, als Habinnas een zijner slaven begint te prijzen, die gesneden is, den blik van een Venus heeft, ofschoon hij een weinig scheel ziet... Scintilla valt hem in de rede, maakt hem een scène uit jaloerschheid en vei wijt hem, dat hij van dien schurk van een slaaf zijn schandjongen gemaakt heeft, die eenmaal het teeken ervan zal dragen. Op zijn beurt overdekt Trimalcion ook een zijner slaven met kussen. Fortunata overlaadt nu haar man met scheldwoorden, daar zij haar rechten als echtgenoote eischt en schreeuwt dat het vuil, schandalig is zich zoo zonder zich in te houden aan zijn lage hartstochten over te geven.

(1) Satyricon, cap. LXVII.

Sluiten