Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een of meer geulen toegankelijk is, en atollen of ringriffen, waarbij een ring van riffen een bekken (lagune) insluit.

De grootere, in de nabijheid van Nieuw-Guinea gelegen eilanden worden door Papoea's bewoond; men vat ze samen onder den naam van Melanesië. De bewoners der meeste andere eilanden, de Polynesiërs, behooren tot liet Maleische ras. Op sommige eilandengroepen hebben de Papoesche inboorlingen zich meer of minder niet Polynesische kolonisten vermengd; dit is het geval op de Micronesische eilanden.

De vangst van den cachelot en de aanwezigheid van guano op vele koraaleilanden en de gunstige ligging als tusschenstation voor den handel tusschen Amerikaansche en Australische havens, lokten Europeesche zeevaarders aan. Handelaars en zendelingen kwamen, en zoo is de eilandenwereld van den Grooten oceaan betrekkelijk snel ontdekt. De meeste eilandengroepen behooren aan huropeesche mogendheden. Hoewel op sommige eilanden liet kannibalisme bestond, zijn Ruropeesche beschaving en Christendom vrij snel ingevoerd; maar de inboorlingen sterven uit. Bananen, kokospalmen, broodvruchtboomen en verschillende knolgewassen (yamswortels en bataten) zijn oorspronkelijk de hoofdproducten en verschaffen, met visch, het hoofdvoedsel aan de inboorlingen. De kokospalm levert het belangrijkste handelsartikel, de kopra, Engelschen en Duitschers hebben voor het winnen van kopra groote kokosaanplantingen aangelegd. De dierenwereld is er zeer arm.

Van de Melanesische eilanden zijn reeds genoemd de Bismarck-archipel (Duitsch); verder Nieuw-Caledonië (Fransch), grootendeels een strafkolonie, en de Salomonseilanden (ten deele Duitsch, ten deele Britsch). Hoewel de Fidsj i-e i 1 a n den (Britsch) gewoonlijk tot Melanesië worden gerekend, is de bevolking van gemengden oorsprong.

Van de Micronesische eilanden zijn de voornaamste groepen de Marianen en de Carolinen, beide vroeger Spaansch, nu Duitsch.

Sluiten