Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IV.

'n Arm mar flukse jonkman was Neef Hendrik van Oom Piet;

Ofskoon die ander haar vergeet, Vergeet hij haar tog niet.

Hij het haar al van kleins geken, Hij wens gên ander vrou;

Ja, alles wat sij hart nog wens, Was om met haar te trou.

Want beter sal hij nooit kan krij, Al soek hij nog so lang;

Mar om te vrage was hij skaam, En lijk hij 'n bietjie bang.

Hij had omtrent 'n maand of ses Geregeld daar gekom

En, toe hij denk, nou sal ek vra', Toe draai die sake om.

V.

Een oggend loop sij bij die spruit Wat langs hul plasie stroom,

En rus daar ia die skaduw van 'n Grote eikeboom.

Sij denk an Hendrik, hoe hij al So langtijd na haar vrij

En waarom of hij haar nie vra', Mar alles so laat blij'.

Die son was net pas opgegaan, Die dou was op die gras.

Die druppels blink so fraai daaran As of dit pêrels was.

Die vogels sing hul morgelied, Daar ginter bleêr die vee,

Die vissies in die water spring, Fidelia sing mee.

Sluiten