Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de overwinning — onderweg nam een oude grenadier de muts van het hoofd, en hy begon en wy allen zongen: — „Dankt, dankt nu allen God" ...

De Koning.

(Hy heeft eerst gelachen, maar wordt by de laatste woorden ernstig. Tot Vrouw Arnold:)

Over die dagen vertelt hy zeker op winteravonden nog wel eens ?

Vrouw Arnold.

Vroeger, ja, Majesteit 1

De Koning.

Vroeger? In den laatsten tyd niet meer?

(Vrouw Amold nikt ontkennend.)

Zóó veel verdriet?

Vrouw Arnold.

O, Majesteit I Deze laatste acht jaren is het voor ons niets dan ellende.

Arnold.

Zy hebben ons gemarteld, Majesteit, acht jaren lang. Maar eindelyk heb ik gezegd: — Nu is 't uit! Nu ga ik naar den Koning!

De Koning.

Jy moet een flinke kerel zyn. Anders was je by Leuthen niet by die vyftig geweest... Jy hebt je plicht gedaan voor je Koning. Je Koning zal zyn plicht doen voor jou. Maar... hoe gaarne ik ook, voor wie in die dagen my braaf geholpen hebben, iets doe, recht is recht.

Arnold.

Zeker, Majesteit!

Sluiten