Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den „Ned. Spectator" en zijn indertijd vermoffelde kostelijke letterkundige satire „Bombono's" ...

Paap trok zich heel spoedig — en al jaren geleden — uit de zoogenaamde „Nieuwe-Gids-beweging" terug; verwierf zich buiten letterkundig of journalistiek terrein een positie; en hiermee vervalt elke gedachte aan rancuneuze bedoelingen, waar hij — om zijn boek waar te maken — misschien te veel kleine bizonderheden vermeldt, welke ingewijden of oningewijden aanleiding kunnen geven, overal een „clou" te zoeken.

't Is waar, dat men bij de schildering van den hoofdpersoon gedurig inplaats van „Vincent Haman" een zeer vermaard geworden pseudoniem leest — minder klein détail ware hier beter geweest — doch voor eiken verstaander is 't duidelijk, dat 't niet te doen is om een persoon, maar om een type, dat zeer individueel moest worden bij den kleinen kring, welke de beweging van '80 dreef ...

Wil men ten overvloede een bewijs, dat de schrijver objectief tegenover zijn onderwerp staat, gelijk hij eigenlijk altijd objectief, kritisch heeft gestaan tegenover de beweging, waaraan hij gedurende korten tijd een werkdadig deel nam, dan is het wel dit: dat men in geen der geschilderde figuren hem-zelven herkent of raadt, terwijl toch de meeste auteurs van dergelijk slag boeken

— want „Vincent Haman" is niet „eenig in zijn soort"

— zich-zelven ,een sympathieke raisonneursrol toekennen.

H. J. STRATEMEYER.

(De Controleur, 22 Oct. 1898.)

Er zijn oogenblikken, dat ik dit boek verdienstelijk, knap, talentvol kan vinden. Maar dan moet ik beginnen met mij voor te stellen, dat het geheel-en-al een wereld van fictie geeft, een wereldhoekje bewoond door zotte en ijdele en half-artistieke en half-gedege-

Sluiten