Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gerust, het nog lang te kunnen volhouden. Het werk van den vorigen dag werd dus met kracht voortgezet en daarenboven wierp men met brandhaken brandende bossen alang-alang over de omheining. Hiertoe was Van der Heijden eerst besloten, nadat zijn sommatie, om zich over te geven, met verachting was beantwoord.

De troep, die buiten de benting bemerkt was, naderde om hun stamgenooten te helpen, doch eenige goed gemikte schoten verdreven die hulp spoedig.

Intusschen viel de tweede nacht in zonder dat de onzen hun doel nog bereikt hadden, en zij waren zoo iiitgeput, al hadden ze nog weinig gestreden. Wat zouden zij doen ? Zich terugtrekken en den rooverhoofdman bekennen, dat zijn macht grooter was dan de onze ?

Wie er ook zoo over dacht, Van der Heijden geen oogenblik. Hij was aan dat werk begonnen, hij zou het voleindigen ook. Den geheelen nacht werd het vuur goed onderhouden, en zoodra er een kleine opening in de omheining kwam, wakkerde aller moed weder aan. Volhouden, dat was de gedachte van iedereen. En op volhouden volgde overwinnen. Toen de opening groot genoeg was, drong men naar binnen. Ook daar had men begrepen, wat volgen moest. Uit wanhoop hadden de belegerden de meeste wapenen vernield en door dezelfde opening trachtten zij te ontvluchten. Dit gelukte aan het

Sluiten