Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit Nederland genoten, waarvan zeker wel zes huishoudens burgerlijk zuinig hadden kunnen bestaan. Ja, au fond was het met zijn geldzaken vaak niet zoo slecht gesteld als met de „schoentjes van den kleinen MaxHij heeft veel geldelijken steun ontvangen, aanzienlijke sommen.

In '(59 kwam het uit, dat Dekker zijn berichten „van den Rijn" in de „Haarl. Crt." vervalscht had. — Dat hij het ook met literarischen ernst en eerlijkheid niet altijd zoo nauw nam, maar er weieens aardigheid in had, met zijn lezers een loopje te nemen, hiervan getuigt het volgende, dat hij toen hij te Keulen zeer arm was, uitvoerde. Hij schreef toen enkele artikelen „van den Rijn voor de „Oprechte Haarlemsche", waarmede hij maandelijks ten minste „kamerhuur" verdiende. Nu deed hij het omgekeerde van plagiaat, ter vermakelijke vulling. B. v. hij citeerde herhaaldelijk den „Mainzer Beobachter", een blad dat niet bestond; liet bij een wedren, die nooit plaats had, „Miss Arabella" of een ander paard dat niet bestond, winnen, etc., en gaf dingen ten beste, ook op politiek terrein, die de lezers, waren zij snuggerder geweest, maar niet zoo onnadenkend geloovig voor goede munt hadden aangenomen. In dat vrij onschuldige bedrog had hij veel schik, om den rimpelen krantlezer te foppen. (Maar de bedotte „Oprechte

komt er slecht af!)

Ik had de grap aan mijn vriend Jhr. H. verteld, zonder te vermoeden, dat het den uitgever van 't blad zou worden overgebriefd. Deze, die Dekker niet tot zulke oneerlijke grappen in staat had geacht, verlangde desavoueering van hem. Multatuli ecliter bekende met humor schuld.

Ja, hij was een schalk, eens toen hij zoo vriendelijk was, mij aan 't vertalen van een verhaal van SacherMasoch behulpzaam te zijn, liet hij Maria Theresia tot

Sluiten