Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op zich, van wat zij te zeggen hadden een weekblad te maken. Het was niet de behoefte om zelf te schrijven, doch de wensch om den anderen tot schrijven gelegenheid te geven, die hem hoofdredacteur deed worden.

Zoo bleef hij in de lijn van zijn leven. Want er was bij hem tot dien tijd veel meer suggestie dan actie, veel meer anderen prikkelend opwekken tot doen, dan zelfdoen. Zoo had hij in zijn studententijd vrienden aangezet tot promoveeren, had een of twee hun dissertaties helpen schrijven, maar zijn eigen doctoraal was achterwege gebleven, zijn eigen dissertatie ongeschreven. Zoo had hij, lang voor hij zichzelf erkende sociaal-democraat te wezen, door zijn suggestieven invloed op hun onderzoek en denken, — een invloed die toen nooit groeide tot leiding, — verscheidene anderen tot actief optredende sociaal-democraten gemaakt.

Dr. Jan Veth heeft in het herdenkingsnummer van „De Kroniek" enkele biografische aanteekeningen omtrent Tak's levensloop vóór 1895 gegeven. Het was geen uiterlijk zeer bewogen leven. In 1848 te Middelburg geboren. In 1861 daar op het Gymnasium gekomen. In 1867 in Leiden als student in de rechten. In 1871 candidaats gedaan. In 1877 terug naar Middelburg en redacteur voor de rubriek „Buitenland" aan de „Middelburgsche Courant". In begin 1883 naar Amsterdam aan het dagblad „De Amsterdammer".

Het was kort voor zijn gaan in die nieuwe betrekking dat ik Tak leerde kennen. Op de societeit St. Joris te Middelburg, in een nachtelijk uur. We waren met ons tweeën aan de leestafel gebleven. En toevallig geraakten we in gesprek. Het was niet de eerste maal dat ik Tak ontmoette, maar beneden de oppervlakte waren we nog niet bij elkander gekomen. Toen kwam er opeens een sterke toenadering van dezen gesloten man. Een uur later waren we vrienden geworden, hadden we elkander tot in ons binnenste gekeken, wisten we wat we aan elkander zouden hebben. Ik heb daarna nog dikwijls 's nachts met Tak zitten praten. De uren tusschen middernacht en drie in den ochtend waren nog langen tijd

Sluiten