Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Rotterdammer met bezorgdheid. De vernuftig bedachte werktuigen die het stugge werk verlichten en versnellen, hebben voor blijdschap onrust en droefenis gebracht over de stad. Zij zijn omgeven met politie en mariniers, een kanonneerboot is er heen gevaren, een carré van gewapenden omgeeft hun vreedzamen arbeid.

Maandag den 16en Maart zou het werk met de nieuwe machines beginnen, en de ploegen ertswerkers kwamen op naar het te lossen schip, de Drott, om in de geopende luiken den arbeid te beginnen. Maar ziet, daar kwam van den kant des cargadoors de boodschap dat nu, in plaats van twaalf, voor elke ploeg de arbeid van negen man voldoende was. Dus van elke ploeg drie man zonder werk. Want er werd niet bijgevoegd dat de betaling per geloste ton dezelfde zou zijn, en dat de twaalf man het nu maar zoo met elkaar moesten schikken dat zij ieder drie vierden van den tijd zouden arbeiden, zoodat het voordeel der machine hun in rust zou ten goede komen; o neen, want Rotterdam en zijn cargadoors zouden in den wedstrijd met andere havens door de nieuwe werktuigen niet sterker worden, als het profijt dien kant uitging. Waartoe dan zoo dure machines bouwen ?

De drie man konden en zouden duurzaam van het werk verstoken blijven, en als al de ploegen solidair waren, en voor gezamenlijke rekening bleven werken, zou elke arbeider niet meer dan drie vierden van het vroegere loon kunnen verdienen. Het verschil tusschen dit loon en het nieuwe hun toegedacht, komt ten goede aan verschepers en cargadoors, en indirect aan de welvaart van hunne vaderstad, beter en sneller dan welke geen haven ter wereld de erts kan lossen. Werkelijk, men zegt het alom, het gemeentebestuur en de wakkere handelaars van Rotterdam zitten niet slil.

Maar de werklieden bekeken de zaak van een anderen kant. Zij hebben zekere dagelijksche behoeften, ook gezinnen die van alles noodig hebben. En zij zagen al spoedig in, dat die machines, ter uitsluitende beschikking van anderen zijnde,

Sluiten