Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

torie van het kapitaal. Versche theoretische grondslagen aanvaardt eene politieke partij als ze rijp zijn, en dit is met de Marxcritiek en het weinige wat de critici positiefs bieden, nog geenszins het geval. Tijdens de onzekerheden van een wijsgeerig en economisch debat de theoretische grondslagen wijzigen - een politieke partij mag er niet aan denken, ongeacht nog dat zij zooveel anders te doen heeft.

En ten slotte. Naast den feitelijken drang tot den klassenstrijd, dien men niet theoretisch behoeft te overwegen als de marinierskogels u om de ooren fluiten en in het lichaam dringen, staat tegen alle critiek als een rijk bezit de levensbeschouwing van het historisch materialisme al krachtiger overeind. Daarover zal met prof. Treub te strijden komen, als hij den aanval heeft begonnen, wat wel eerlang zal gebeuren. En dat zal aangenamer werk wezen dan de beantwoording van dit entrefilets, tot welks verstoorden toon ik, zij het ook in volkomen gegronden wrevel, wel wat aanleiding gaf.

18 Augustus 1900.

m m een driestar.

ONLANGS is Milan van Servië gestorven, een oud-koning en een sinjeur wiens definitief afscheid in elke familie met een zucht van verlichting zou begroet zijn. De man werd in Weenen begraven, en de oude keizer van Oostenrijk met zijn hof spanden zich geducht in om van de uitvaart wat heel plechtigs te maken. Daar zat natuurlijk politiek in, en waar dat het geval is pleegt de menschheid niet op een kleinigheid te zien, maar hier vond menigeen het toch wat erg. Men zag den ouden Franz Joseph niet gaarne in zijn beste pak loopen achter de baar van dien doode.

Ook „De Standaard" heeft zich geërgerd en klaagt over de verdorvenheid van de monarchen. Terecht merkt het blad op, dat er een felle stroom gaat tegen de monarchie zoo in

Sluiten